Vers Bruxelles

Teken mij een gedicht - Christophe Gadret 

De bewoners en handelaars van de wijk Prinses Elisabeth in Schaarbeek wisselden gedichten uit met elkaar. Onder de affiches ‘Te koop – Te huur’ hingen ze aan hun ruiten of in hun winkeletalages tekeningen en gedichten van Abdellati Laâbi uit. Om in zoveel  mogelijk mensen de dichter tot leven te brengen, werden aan elke belangstellende in de wijk lege affiches uitgedeeld – vooral in de scholen en bibliotheken. "Zet je gedachten en verbeelding om in een tekening of een gedicht, en breng zo midden in de stad een poëtische uitwisseling op gang", was het uitgangspunt. 

Groetjes uit Brussel - Deplhine Dumont

Veel grafische details die deel uitmaken van ons dagelijks leven gaan verloren in het stedelijk weefsel. Op postkaarten bleven wel nog veel typische kenmerken van de eerste vier wijken die deelnamen aan Vers Brussel bewaard. Ze hielpen je om de poëzie van Brussel te ontwaren. Ze waren ook het ideale middel om een nieuw poëtisch inzicht over Brussel door te sturen naar een dierbare…

Cultuurmix - Sarah Deneve

De culturele diversiteit van de wijk Prinses Elisabeth trekt aan en intrigeert. Deze rijkdom werd weergegeven in een ‘fresco’ dat alle culturen wil valoriseren door hun waardevolle elementen naast elkaar te plaatsen. Het resultaat was een verrassende visuele harmonie, die een culturele mix bevatte van tekeningen, foto’s en gedichten van Abdelatif Lâabi.

Virus - Florence Doise

Een poëtisch virus hechtte zich vast aan tramlijn 23. Het was herkenbaar aan een reeks kleurrijke en bijwijlen grappige figuurtjes, rechtstreeks ontsproten aan het imaginaire brein van een door Brussel én door poëzie geïnspireerde grafische studente. Naarmate de tram de verschillende haltes voorbijsuizde, liet het virus haar duidelijke poëtische spoor na om u hopelijk nooit meer los te laten.

Dit was te bezien op een van de trams van tramlijn 23 en ter hoogte van de haltes Legrand, Ster, Buyl en Steenweg op Boondaal.

Poëzie op de metro - Laura Marlot

Een poëziestrook op de metro in het kader van Vers Brussel was een maand lang aandacht voor de stadspoëzie. De metrogebruikers konden zich in de verschillende Brusselse wijken op poëzie richten dankzij een zelfkleefstrook met daarop de gedichten van de deelnemende dichters en het traject van tramlijn 23, die de vier eertse deelnemende wijken met elkaar verbond. Met zijn levendige kleuren en de uiteenlopende talen droeg deze zelfkleefstrook ook een multicultureel stempel.Op de Brusselse metro.

Poëzietram - Fabio Medeiros Gabriel 

Vaste of occasionele gebruikers van de Brusselse trams konden niet meer zeggen dat ze niet op de hoogte waren. De trams waren omgevormd tot rijdende boodschappers van Vers Brussel 2006. De tekstballonnen op hun flanken tonen fragmenten uit de gedichten van de vier dichters die deelnemen aan het festival. Deze veelkleurige en veeltalige versieringen waren behalve informatief ook symbolisch en poëtisch.

Van 14 februari tot 12 maart 2006 op trams die in Brussel rondrijden.

Poëzipak - Yannick Falisse

Poëzie en verbazing kwamen samen op tram 23. Daar zorgde een acteur in poëziepak voor. Eén maand lang werden toevallig uit trams of bij haltes opgepikte mensen een onbeschreven blad waarop woorden die van hun oorspronkelijke betekenis waren ontdaan een vaste vorm konden aannemen. T-shirts met verrassende woorden brachten een onverwacht verband tot stand tussen de passagier en zijn dagelijkse omgeving…Op onverwachte momenten op de trams van lijn 23.

Gedicht in de steigers - Charlotte Sondagh

Het idee ‘gedicht in de steigers’ ontstond bij het lezen van de gedichten van Chantal Maillard. Het ging om een interactief, gesproken gedicht, heel passend voor deze voortdurend veranderende stad. De vluchtigheid van het gedicht stemt overeen met het onophoudelijke bouwen in de stad. Ook het gedicht kan een werf zijn. Met de woorden van Chantal Maillard herschep je het zelf. Je kunt elk woord verschuiven. Je breekt het gedicht af en bouwt er een nieuw. Achter sommige woorden steekt geluid, door ze te verschuiven hoor je hoe ze klinken. Wees dichter en herbouw je gedichten tot in het oneindige. Gedicht in de steigers

Balloon Event - Charlotte Poulin

Vers Brussel strooide gratis en spontaan poëzie rond. Voorbijgangers die zich aangesproken voelden, konden in de vier eerste wijken die deelnamen aan ‘Vers Brussel’ ballonnen waaraan korte stadsgedichten waren bevestigd oplaten. Op die manier bouwden ze allemaal samen een koepel van poëzie boven het centrum van Brussel. Dit vederlicht en gemeenschappelijk project werd mogelijk gemaakt door onze verbeelding en door de gedichten die zijn geschreven door de vier eerst deelnemende dichters: Miriam Van hee, Abdellatif Laâbi, Agnieszka Kuciak en Chantal Maillard. De ballonnen werden losgelaten tijdens het Vers Brussel Festival op 12 maart 2006, in het hart van de vier deelnemende wijken: Mutsaard in Laken, Prinses Elisabeth in Schaarbeek, Montgomery op de grens tussen Etterbeek en Sint Pieters-Woluwe, Klein Zwitserlandplein in Elsene.

Poëzieperformance - Kianpour Reza

‘De poëzie wil niet alleen een boodschap overbrengen; zij brengt bij de lezer ook iets teweeg wat tot de orde van het onzichtbare, van de zintuigen behoort…’ Om dat zintuiglijke bij de toevallige passant aan te spreken, bracht Kianpour Reza een performance in de publieke ruimte. Met een stoel en een boek als enige rekwisieten speelt hij een poëtische act waarmee hij een andere manier van lezen, van met poëzie omgaan voorstelde. De geelzwarte kleefband op het trottoir bakent het podium af waarop Reza meerdere lees- of niet-lees-houdingen aannam. De passant zou hierbij onwillekeurig nadenken over de mogelijkheden om in de stad te lezen. En dit nadenken zou iets ongenaakbaars, maar vooral ook poëzie opwekken.

Klik hier om terug te keren naar de wijk.