Vers Bruxelles

Geruchten – Carole Piron en Estelle De Nijs

Drie roze geschilderde geruchten en evenveel mijmeringen brachten in de winkelstraat van de Mutsaertwijk de mensen dichter bij elkaar. Niemand kon ongevoelig blijven voor de intensiteit van het gekozen kleur én voor de fragmenten uit de gedichten van Miriam Van hee. Dit nieuwe wijkdecor gaf je vast en zeker zin om het individualisme te overstijgen en je te openen voor de poëzie van de stad en de stadsmensen. De Wandstraat, Laken.

Poëtische symbolen - Julie Fouret

In de Mutsaardwijk vind je heel wat grafische elementen in de architectuur, in etalages, logo’s, tekeningen… Ze werden uit hun context gehaald en uitgestald. Als symbolen van de verborgen poëzie van Brussel integreerden ze zich in het alledaagse leven van de bewoners.

Lezen...mateloos lezen - Hélène Rimbaud

Zoals elke cultuur haar schrift heeft, zo heeft elke stad een weefsel. In Brussel is dat niet anders. Een overvloed aan gebouwen structureert de stad, zoals woorden een boek vorm geven. De bladwijzer symboliseerde deze symbiose van stedenbouwkunde en schrift, en zal misschien aanzetten tot lezen, mateloos lezen. Zo komt de altijd aanwezige poëzie van Brussel aan het licht.

Virus - Florence Doise

Een poëtisch virus hechtte zich vast aan tramlijn 23. Het was  herkenbaar aan een reeks kleurrijke en bijwijlen grappige figuurtjes, rechtstreeks ontsproten aan het imaginaire brein van een door Brussel én door poëzie geïnspireerde grafische studente. Naarmate de tram de verschillende haltes voorbijsuisde, liet het virus haar duidelijke poëtische spoor na om u hopelijk nooit meer los te laten.

Poëzie op de metro - Laura Marlot 

Een poëziestrook op de metro in het kader van Vers Brussel trok een maand lang aandacht voor de stadspoëzie. De metrogebruikers konden zich in de verschillende Brusselse wijken op poëzie richten dankzij een zelfkleefstrook met daarop de gedichten van de deelnemende dichters en het traject van tramlijn 23, die de vier eerst deelnemende wijken met elkaar verbindt. Met zijn levendige kleuren en de uiteenlopende talen droeg deze zelfkleefstrook ook een multicultureel stempel. Op de Brusselse metro.

Poëzietram - Fabio Medeiros Gabriel

Vaste of occasionele gebruikers van de Brusselse trams konden niet meer zeggen dat ze niet op de hoogte waren. De trams waren omgevormd  tot rijdende boodschappers van Vers Brussel 2006. De tekstballonnen op hun flanken toonden fragmenten uit de gedichten van de vier eerste dichters die deelnamen aan het festival. Deze veelkleurige en veeltalige versieringen waren behalve informatief ook symbolisch en poëtisch. Van 14 februari tot 12 maart 2006 op trams die in Brussel rondrijden.

Poëziepak - Yannick Falisse

Poëzie en verbazing kwamen samen op tram 23. Daar zorgde een acteur in poëziepak voor. Eén maand lang werden toevallig uit trams of bij haltes opgepikte mensen een onbeschreven blad waarop woorden die van hun oorspronkelijke betekenis zijn ontdaan een vaste vorm kunnen aannemen. T-shirts met verrassende woorden brachten een onverwacht verband tot stand tussen de passagier en zijn dagelijkse omgeving… Op onverwachte momenten op de trams van lijn 23.

Gedicht in de steigers - Charlotte Sondagh 

Het idee ‘gedicht in de steigers’ ontstond bij het lezen van de gedichten van Chantal Maillard. Het ging om een interactief, gesproken gedicht, heel passend voor deze voortdurend veranderende stad. De vluchtigheid van het gedicht stemt overeen met het onophoudelijke bouwen in de stad. Ook het gedicht kan een werf zijn. Met de woorden van Chantal Maillard herschep je het zelf. Je kunt elk woord verschuiven. Je breekt het gedicht af en bouwt er een nieuw. Achter sommige woorden steekt geluid, door ze te verschuiven hoor je hoe ze klinken. Wees dichter en herbouw je gedichten tot in het oneindige. Gedicht in de steigers.

Balloon Event - Charlotte Poulain

Vers Brussel strooide gratis en spontaan poëzie rond. Voorbijgangers die zich aangesproken voelden, konden in de vier eerste wijken die deelnamen aan ‘Vers Brussel’ ballonnen waaraan korte stadsgedichten waren bevestigd oplaten. Op die manier bouwden ze allemaal samen een koepel van poëzie boven het centrum van Brussel. Dit vederlicht en gemeenschappelijk project werd mogelijk gemaakt door onze verbeelding en door de gedichten die zijn geschreven door de vier eerst deelnemende dichters: Miriam Van hee, Abdellatif Laâbi, Agnieszka Kuciak en Chantal Maillard. De ballonnen werden losgelaten tijdens het Vers Brussel Festival op 12 maart 2006, in het hart van de vier deelnemende wijken.

Poëzieperformance - Kianpour Reza

‘De poëzie wil niet alleen een boodschap overbrengen; zij brengt bij de lezer ook iets teweeg wat tot de orde van het onzichtbare, van de zintuigen behoort…’ Om dat zintuiglijke bij de toevallige passant aan te spreken, bracht Kianpour Reza een performance in de publieke ruimte. Met een stoel en een boek als enige rekwisieten speelde hij een poëtische act waarmee hij een andere manier van lezen, van met poëzie omgaan voorstelde. De geelzwarte kleefband op het trottoir bakent het podium af waarop Reza meerdere lees- of niet-lees-houdingen aannam. De passant zou hierbij onwillekeurig nadenken over de mogelijkheden om in de stad te lezen. En dit nadenken zou iets ongenaakbaars, maar vooral ook poëzie opwekken.  

Klik hier om terug te keren naar de wijk.